alofón

-a m (ọ̑) lingv. varianta fonema zaradi spremenjenega okolja

Slovar slovenskega knjižnega jezika . 2000.

Look at other dictionaries:

  • alofon — ALOFÓN, alofone, s.n. (fon.) Variantă poziţională a unui fonem. – Din fr. allophone. Trimis de ana zecheru, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  alofón s. n., pl. alofóne Trimis de siveco, 10.08.2004. Sursa: Dicţionar ortografic  ALOF//ÓN alofonoáne …   Dicționar Român

  • alofon — m IV, D. u, Ms. alofonnie; lm M. y jęz. «realizacja fonemu zawierająca oprócz cech fonologicznie relewantnych również szereg cech nierelewantnych w zależności od pozycji głoski (w stosunku do innych) i mówiącego» ‹z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • ȁlomorf — m lingv. varijanta morfema uvjetovana kontekstom (niz i nis u nizak i niskost), {{c=1}}usp. {{ref}}morfem{{/ref}}, {{ref}}alofon{{/ref}} …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • fònēm — m 〈G fonéma〉 lingv. najmanja jezična jedinica koja u riječi (u govornom lancu) unosi razlikovnu vrijednost, a nema svoje značenje; glas u strukturi jezika (roG : roK), {{c=1}}usp. {{ref}}alofon{{/ref}} ✧ {{001f}}grč …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • fonem — fònēm m <G fonéma> DEFINICIJA lingv. najmanja jezična jedinica koja u riječi (u govornom lancu) unosi razlikovnu vrijednost, a nema svoje značenje; glas u strukturi jezika [roG: roK], usp. alofon ETIMOLOGIJA grč. phṓnēma: glas …   Hrvatski jezični portal

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.